شوق تو تبسّم كرده . و اين شعاع كه مىبينى و اين نور كه تو را فرو گرفته ، از سفيدى و روشنى و صفا و پاكيزگىِ دندان اوست . آن ولىّ خدا مىگويد كه : او را رخصت بدهيد تا از مكان خود پايين آمده ، نزد من آيد . پس هزار خدمتكار از كنيزان و هزار خادم از پسران ، به سرعت تمام ، پيش او مىروند و او را به آن رخصت ، بشارت مىدهند و از خيمهء خود به زير مىآيد . هفتاد حلّهء طلا بافت و نقره‌بافت مكلّل به مرواريد و ياقوت و زِبَرجَد پوشيده و آن جامه‌ها را از مُشك و عنبر به رنگ‌هاى مختلف ، رنگ كرده‌اند و مغز قلم او از زير هفتاد حلّه ، نمايان است ، و قدّ او هفتاد ذرع « 1 » ، و عرض ميان شانه‌هايش ده زرع است ، و چون رخصت از ولىّ خدا مىيابد ، خدمتكاران ، طَبَق‌هاى طلا و نقرهء پُر از مرواريد و ياقوت و زِبَرجَد ، نثار آن حور مىكنند . بعد از آن ، دست در گردن يكديگر مىكنند و هيچ يك را ملالى حاصل نمىشود . بعد از آن ، حضرت امام محمّد باقر عليه السلام فرمود كه : بهشت‌هايى كه خداى تعالى در قرآن « 2 » ياد فرموده ، جنّت عَدْن و جنّة الفردوس و جنّتِ نعيم و جنّت المأواست ، و خداى - عزَّ و جلَّ - را جنّات ديگر هست كه در ميان جنّات مذكوره واقع شده . و مؤمن ، از باغات و جنّات ، آن قدر به او مىدهند كه خواهد و آرزو داشته باشد و در آنها به هر نوع كه خواهد ، تنعّم مىنمايد . و وقتى كه چيزى را خواهد ، طلبيدنش به غير از آن نيست كه بگويد : « سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ ! » ، و همين كه گفت ، خدمتكاران ، بر يكديگر پيشى گرفته ، هرچه در خاطرش گذشته باشد ، بى آن كه طلب كند يا بفرمايد ، حاضر مىسازند ، و اين ، معنى قول الهى است كه مىفرمايد : « دَعْواهُمْ فِيها سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ وَ تَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » ؛ « 3 » يعنى : طلبيدن ايشان ، آن است كه بگويند : « سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ ! » ؛ يعنى : منزّه مىدانم « 4 » تو را - اى خداوند - ؛ چنان تنزيهى كه لايق جلال و عظمت تو باشد . و تحيّتِ خدمتكاران ، سلام است و گفتنِ آخر بهشتيان ، آن است كه مىگويند : « الحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » . حضرت فرمود كه : بعد از آن كه خواهش ايشان از جماع و چيزى خوردن و آشاميدن به فعل مىآيد ، حمد خداى - عزَّ و جلَّ - مىكنند ، بعد از آن كه فارغ مىشوند . و امّا قول خداى - عزَّ و جلَّ - كه مىفرمايد : « أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ » ، « 5 » پس مراد آن است

--> ( 1 ) . الف : « ذراع » . ( 2 ) . الف : - « در قرآن » . ( 3 ) . يونس ، آيهء 10 . ( 4 ) . ج : « مىدانيم » . ( 5 ) . سورهء صافّات ، آيهء 41 .